Psychologia & Rozwój

Dlaczego wciąż nie umiemy docenić tego co mamy?

grayscale photography of kids walking on road

 

Dlaczego wciąż nie umiemy docenić tego co mamy?

Wyobraź sobie, że od jutra tracisz wzrok. Katastrofa, prawda? Nie zobaczyć rodziny, uczyć się na nowo chodzić po omacku. Tęsknić za widokiem słońca. Albo stracić kończyny – od jutra nie móc iść do pracy na własnych nogach, zjeść własnymi rękoma. To wartości niczym skarb, bardziej wartościowe niż pieniądze czy sukces, a jednak wciąż nam mało. Dlaczego?

OCZYWISTE

Najwięcej wartości w naszym życiu jest dla nas po prostu oczywista. Oczywiste jest dla nas zdrowie i rodzina. Oczywiste jest, że mąż wyniósł śmieci i ugotował herbatę. Zaświeciło słońce, żona wstawiła pranie, a dziecko namalowało dla Ciebie obrazek. Te proste rzeczy są niezauważalne w codzienności. Wydaje nam się normalne, że ktoś coś dla nas robi. Traktujemy to jako ogólny obowiązek, jako codzienny dar od losu, który po prostu przestajemy zauważać.

Dlatego oczekujemy coraz więcej.

 

WIĘCEJ

Więcej pieniędzy, lepszą sylwetkę, wyższe stanowisko, nowe ubranie, nowy samochód. Nowe, lepsze, kolejne. 

Tyle, że ten wyścig w pewnym momencie nie ma mety. Ponieważ z każdą kupioną rzeczą, chcemy kolejną. Cieszymy się przez chwilę, ale wciąż mamy niedosyt. Niedosyt bez końca.

PRAWDZIWA WARTOŚĆ NIE JEST MATERIALNA

Największe wartości w naszym życiu nigdy nie będą miały metki. Nie będą miały znanej marki i drogiej ceny. Uśmiech dziecka nigdy nie będzie taki sam, z sekundy na sekundę dzieci stają się starsze i większe i nim się obrócimy spytamy “Kiedy tak wyrosłeś?”.

Pewnych momentów nie da się zatrzymać. Do wielu uścisków i rozmów już nie da się wrócić. Tylko chwila w której to trwa ma znaczenie. Doceń to. Doceń, że możesz podnieść wzrok zza laptopa pełnego bzdur i zobaczyć miłość swojego życia. Tą, którą wybrałeś, świadomie ze wszystkich innych osób na świecie. Ba! Możesz nawet podejść i jej dotknąć. Przytulić i podziękować. Za obecność, bo jutro tej osoby może nie być.

DOCENISZ JAK STRACISZ

Sami nie wierzymy w to, że to wszystko co jest w około jest na prawdę bardzo kruche. Wystarczy chwila by zmienić życie w śmierć. By zepsuć coś co działa. Nic nie jest wieczne, a życie w przeświadczeniu, że nie muszę czegoś doceniać bo to coś “zawsze będzie” jest po prostu głupie. Pewnego razu możemy obudzić się i zrozumieć, że powrotów nie ma, to co było – minęło. Wtedy zazwyczaj dostrzegamy, jak ważne to dla nas było i jak wiele dalibyśmy by wróciło.

 

BYĆ TU I TERAZ

Jak docenić to co mamy? Wyloguj się czasem z wirtualnego świata. Przypomnij sobie, że rzeczywistość jest wokół. To smak świeżo upieczonego sernika, którego wielu nie ma możliwości spróbować. Życie to te proste rzeczy jak możliwość spaceru, powąchania wiosny, dźwięk ptaków. To zmęczenie po produktywnym dniu. To uśmiech przechodnia. Wielu tego nie ma, na prawdę.

Zamiast narzekać na denerwujących współpracowników, pogodę czy brak czasu, znajdź plusy. Pamiętaj, że deszcz chociaż nie bywa przyjemny, powoduje, że na świecie jest natura. Że rosną rośliny, że możesz jeść świeże warzywa i owoce. Mieć przyprawy i zboże. Zwierzęta się rozmnażają, świat idzie do przodu. 

PRZYSZŁOŚĆ

Wszyscy mamy obowiązki i wszyscy chcemy, żeby nasza przyszłość była stabilna i atrakcyjna. Możemy ją zaplanować, ale nigdy w 100%. Nigdy nie wiesz, czy firma w której pracujesz, na którą poświęcasz praktycznie cały czas jutro nie upadnie. Nie wiesz nawet czy dożyjesz jutra. Może w tym całym biegu za lepszą przyszłością, skupisz się trochę na tym co jest dziś … i nigdy nie wróci?